JPK_V7 połączył w jednym pliku deklarację VAT i ewidencję sprzedaży oraz zakupów. Dla biur rachunkowych oznacza to mniej dokumentów do wysłania, ale więcej szczegółów do dopilnowania - bo każda pozycja ewidencji jest widoczna dla administracji skarbowej od razu, a nie dopiero przy kontroli. Poniżej zbieramy najważniejsze zasady w jednym miejscu. Stan prawny: lipiec 2026 r.
Dwie części jednego pliku
Plik JPK_V7 składa się z dwóch części:
- Część deklaracyjna - odpowiednik dawnej deklaracji VAT-7/VAT-7K: podstawy opodatkowania i podatek według stawek, podatek naliczony, kwota do zapłaty lub nadwyżka do przeniesienia albo zwrotu.
- Część ewidencyjna - szczegółowy wykaz faktur sprzedaży i zakupów z danymi kontrahentów, numerami dokumentów oraz oznaczeniami (kody GTU, procedury, typy dokumentów).
Różnica między wariantami dotyczy częstotliwości. JPK_V7M składają podatnicy rozliczający się miesięcznie - co miesiąc obie części. JPK_V7K dotyczy rozliczeń kwartalnych: za pierwszy i drugi miesiąc kwartału wysyła się tylko część ewidencyjną, a za trzeci miesiąc - część ewidencyjną za ten miesiąc oraz część deklaracyjną za cały kwartał.
Termin: 25. dzień miesiąca
Plik przekazuje się do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy. Jeżeli 25. wypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, termin przesuwa się na najbliższy dzień roboczy. Dla rozliczających się kwartalnie warto pamiętać, że obowiązek miesięczny nie znika - części ewidencyjne za dwa pierwsze miesiące kwartału też mają swoje terminy do 25.
W praktyce biura oznacza to, że komplet dokumentów klienta musi być zaksięgowany na kilka dni przed 25. - i właśnie dlatego automatyczny import faktur z KSeF oraz wcześniejsze przetwarzanie paragonów i wyciągów tak bardzo zmieniają komfort pracy pod koniec miesiąca.
Kody GTU - 13 grup towarów i usług
Wybrane pozycje sprzedaży trzeba oznaczyć kodami GTU_01–GTU_13, m.in.:
- GTU_01–03 - napoje alkoholowe, paliwa, oleje,
- GTU_05 - odpady i surowce wtórne,
- GTU_06 - urządzenia elektroniczne (m.in. telefony, konsole),
- GTU_07 - pojazdy i części samochodowe,
- GTU_10 - budynki, budowle i grunty,
- GTU_12 - usługi niematerialne (doradcze, marketingowe, prawne, księgowe, szkoleniowe),
- GTU_13 - usługi transportowe i gospodarki magazynowej.
Kody dotyczą wyłącznie ewidencji sprzedaży i przypisuje się je do całej faktury, jeśli zawiera choć jedną pozycję z danej grupy. Częsty błąd w biurach: pomijanie GTU_12 przy usługach doradczych i marketingowych świadczonych przez klientów z branży B2B. Obok GTU funkcjonują oznaczenia procedur (np. TP dla transakcji z podmiotami powiązanymi) oraz typów dokumentów (RO - raport z kasy, WEW - dokument wewnętrzny, FP - faktura do paragonu).
Korekta pliku - ewidencja, deklaracja albo obie
Błędy się zdarzają - istotne jest, żeby korygować je poprawnie:
- błąd tylko w części ewidencyjnej (np. zły NIP kontrahenta, brak kodu GTU) - korekta samej ewidencji, bez zmiany deklaracji,
- błąd wpływający na kwoty podatku - korekta obu części,
- błąd tylko w części deklaracyjnej - korekta samej deklaracji.
Jeżeli podatnik sam dostrzeże błąd w ewidencji, powinien przesłać korektę w ciągu 14 dni od jego stwierdzenia. Gdy błędy wskaże naczelnik urzędu skarbowego, na korektę lub wyjaśnienia jest 14 dni od doręczenia wezwania - a brak reakcji może skutkować karą 500 zł za każdy błąd uniemożliwiający weryfikację transakcji. W praktyce kary te stosowane są wobec uporczywych zaniedbań, ale samo wezwanie to sygnał, że proces w biurze wymaga poprawy.
KSeF a JPK - jedno źródło prawdy
Wraz z obowiązkowym KSeF ewidencja VAT coraz mocniej łączy się z fakturami ustrukturyzowanymi - struktury JPK przewidują odwołanie do numeru identyfikującego fakturę w KSeF. To dobra wiadomość dla biur: gdy dane w ewidencji pochodzą wprost z XML-a faktury, ryzyko rozjazdów między JPK a rzeczywistymi dokumentami spada niemal do zera. Warto więc budować proces tak, by dane płynęły automatycznie: KSeF → księgi → JPK, a księgowy kontrolował wyjątki zamiast przepisywać wszystko ręcznie.
